στα χέρια μου.. αυτό μόνο...

η ζωή μου παίρνει ρυθμό। μια τρελό μια αργό μια παύση. δε ξέρω।
τελευταια μουρθε παλι η ερωτικη επιθυμια। θελω να γνωρίσω καποιον।
Ποιος θα είναι όμως αυτος...
Αρχίζω κ οργανώνω στρατηγικές με το μυαλό μου। Γενικά οι φίλοι κ κοινοί γνωστοί δε ξέρουν οτι είμαι οροθετικός। Μόνο η κολλητή μου φίλη που κάναμε μαζί της εξετάσεις। Μου λένε λοιπόν καλά θα ξετρελαίνεις πολλους γκόμενους εσύ ή μα καλά δε στη πέφτουν τέτοιο καυλακι που είσαι? εμ που να ξεραν ε?
Γενικά σκέφτομαι πολύ। Δε ξέρω αν είναι κακό ή καλό । Από την μία λέω μην το πεις σε κανέναν από την άλλη λεω -κατσε ρε συ, ο άλλος έχει δικαίωμα να ξέρει...
Εδω δε ξέρω εγώ καλά καλά... πάντως η ζωή τα φέρνει όλα στα πόδια μας। αυτό είναι σίγουρο । ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΕΤΑΜΕ Κ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΦΤΥΝΟΥΜΕ πάλι στα πόδια μασ τα φέρνει।
μπαίνω κ γράφω που κ που σε αυτο το μπλογκ । θα δείξει.

Δε θα 'θελα εδώ Θεός να επέμβεικαι ας ξέρω, φως μου, πως τυφλά τον υπακούςΣκυφτός εγώ, γονατιστός, θα του ζητούσανα μην επέμβει στους θολούς σου δισταγμούςΜη σε φέρει, μη σε στείλειμη σ' αγγίξει τόσο δακαι επιτέλους αν σε στείλεινα σε στείλει εδώ ξανάΧέρια μου αδειανά, Χριστέ !άδεια μου αγκαλιά, Χριστέ μου !Χέρια μου αδειανά, Χριστέ !άδεια μου αγκαλιάΑν και για μένα αγγελούδια δεν υπάρχουνμόλις σε ιδώ κοντεύουν να επαληθευτούνΑχ θα τα εσύναζα και θα τα εκλιπαρούσαμε τις φλογίτσες τους στο πλάι σου να σταθούνΝα σου φέγγουν να βαδίζειςεν χάριτι ομορφιάςσαν Χριστός πάνω απ' τη λίμνηκαι σε μένα να γυρνάςΒαμμένος είμαι στην αγάπηέτσι ήσουν πάντοτε κι εσύΠιστεύω σ' ένα μονοπάτιπου θα 'μαστε μαζίΚι έτσι ας καίνε οι λαμπάδεςστα μονοπάτια στα βουνάκι εκείνη πάντα θα επιστρέφεικάθε στιγμή παντοτινά