Δε θα 'θελα εδώ Θεός να επέμβεικαι ας ξέρω, φως μου, πως τυφλά τον υπακούςΣκυφτός εγώ, γονατιστός, θα του ζητούσανα μην επέμβει στους θολούς σου δισταγμούςΜη σε φέρει, μη σε στείλειμη σ' αγγίξει τόσο δακαι επιτέλους αν σε στείλεινα σε στείλει εδώ ξανάΧέρια μου αδειανά, Χριστέ !άδεια μου αγκαλιά, Χριστέ μου !Χέρια μου αδειανά, Χριστέ !άδεια μου αγκαλιάΑν και για μένα αγγελούδια δεν υπάρχουνμόλις σε ιδώ κοντεύουν να επαληθευτούνΑχ θα τα εσύναζα και θα τα εκλιπαρούσαμε τις φλογίτσες τους στο πλάι σου να σταθούνΝα σου φέγγουν να βαδίζειςεν χάριτι ομορφιάςσαν Χριστός πάνω απ' τη λίμνηκαι σε μένα να γυρνάςΒαμμένος είμαι στην αγάπηέτσι ήσουν πάντοτε κι εσύΠιστεύω σ' ένα μονοπάτιπου θα 'μαστε μαζίΚι έτσι ας καίνε οι λαμπάδεςστα μονοπάτια στα βουνάκι εκείνη πάντα θα επιστρέφεικάθε στιγμή παντοτινά