14-06-10

Δευτέρα πρωί. Έπλυνα τη μούρη μου κ ντύθηκα. Το κρεββάτι είχε γίνει χάλια γιατί από τη ζέστη στριφογύριζα σαν σβούρα. Ο διπλανός μου ροχάλιζε συνέχεια και με ξύπνησε αρκετές φορές μέσα στη νύχτα. Αλλά οκ. Κοιμήθηκα σχεδόν ένα 8ωρο. Αρκετά. Κατηφόρισα το δρομάκι. Πέρασα την μπάρα και μπήκα στην περιοχή του γκαζόν. Πήγα αμέσως για κατούρημα. Προτιμώ να κατουράω εδώ. Είναι πιο καθαρά. Πήρα το κλειδί και άνοιξα. Έριξα ένα γερό ξεσκόνισμα και ύστερα άνοιξα τους υπολογιστές. Και τώρα κάθομαι και γράφω. Ήδη χτες και προχτές διάβασα 2 βιβλία. Η ώρα δεν περνάει με τίποτα. Που να πω για τη μέρα; Ατελείωτη. Ευτυχώς είναι Δευτέρα. Μετράω ήδη 4 μέρες εδώ. 4 γαμημένες ανιαρές μέρες. Κάθομαι απλά. Πόσο χρήσιμος νιώθω: Ας μην το σχολιάσω ούτε αυτό. Έτσι μου ρχεται να τα βροντήξω όλα και να φύγω. Εύκολο είναι. '' Κύριε είμαι οροθετικός!!'' Σούπερ! Σε μισή μέρα το πολύ είσαι σπίτι σου και μακριά από κάθε μαλάκα και κάθε μαλακία.Κάνω όμως υπομονή. Δεν τολμώ; Δεν ξέρω..Απλά έρχομαι εδώ και αναμένω. Είμαι στους 9 εξάλλου.Ας το πάρω το γαμημένο το απολυτήριο και βλέπουμε. Θα το κάνω κωλόχαρτο ή χαρτί να τυλίγω σουβλάκια... ποτέ δεν ξέρεις. Συνεχίζω λοιπόν την μαλακισμένη μου ανία. θα ξεκινήσω καινούριο βιβλίο. Δεν έχω και άλλη λύση. Ξεκινάω λοιπόν.